Poszukiwania

23.10.2010

Informację o tym, iż w Odolanowie w powiecie ostrowskim znajduje się mogiła żołnierska udało się odszukać w Kaliskim Państwowym Archiwum. Niestety nie było tam informacji gdzie dokładnie oraz ilu żołnierzy zostało w niej pochowanych. Podejmując trop dotarliśmy do świadka, który potwierdził istnienie tej mogiły i wskazał nam jej lokalizacje na byłym cmentarzu ewangelickim. Pamiętał również, iż pochowano tam ok.20 żołnierzy Volkssturmu i kolejarzy niemieckich. Po otrzymaniu wszystkich niezbędnych zezwoleń mogliśmy 23-10-2010r.przystąpić do lokalizacji i ekshumacji mogiły.

Tydzień wcześniej udało się namierzyć miejsce pochówku żołnierzy, które ku zdziwieniu okazało się dość głębokie gdyż pierwsze szczątki trafiliśmy na głębokości 180cm-co jest swego rodzaju rzadkością, biorąc pod uwagę pochówki drugowojenne. Niestety warunki jakie panowały na tak dużej głębokości okazały się bardzo trudne. Wybijająca woda tworzyła masy błota utrudniające mocno przebieg ekshumacji. Mimo to teren pochówku został dokładnie sprawdzony wykrywaczem metali, a wszystkie szczątki wyekshumowane. Jak się okazało grób rozmiarów 7m/3m/2m skrywał ku zdziwieniu wszystkich obecnych szczątki 38 żołnierzy.

Takiej liczby nie spodziewali się nawet ludzie, którzy byli świadkami pochówku w 1945r. Biorąc jednak pod uwagę ich wspomnienia o wozie mleczarskim, na którym zwożono ciała z prawie całego Odolanowa i okolicznej miejscowości liczba ta wydała się jak najbardziej realną, na którą członkowie Patrolu Archeologicznego byli przygotowani. Oprócz szczątków wydobyto również papierośnice z zawartością, połówkę nieśmiertelnika (czytelny) sygnet, łyżkę, szczątki dokumentów i inne rzeczy z żołnierskiego umundurowania.

JAK ZGINĘLI - Krótko przed zajęciem Odolanowa przez Armię Czerwoną frontowi żołnierze niemieccy, utworzyli ze starszych mieszkańców miasta oddział Volkssturmu. Nakazali bronić wjazdu od strony Ostrowa Wlkp. ustawiając żołnierzy za płotami domów przy ulicy z panzerfaustami. Jednakże według relacji świadków wystraszeni ludzie zobaczywszy pierwsze czołówki pancernej Armii Czerwonej zaczęli uciekać w popłochu, próbując kryć się po strychach pobliskich domów, gdzie zginęli od kul ścigających ich żołnierzy radzieckich. Dochodziło również do mniejszych potyczek w samym mieście.